Pipopago…

Alumetlibreto...

Alumetlibreto...

Ne zorgu, ovulineto. Vi ne devas kolekti dentojn… 

Tiu ĉi rakonto temas pri parto de la birdmondo. La pigoj estas birdoj, kiuj kolektas brilantajn objektojn. Laŭdire de la aŭtoro, ankaŭ la pigoj muntas sian bazaron sur la tegmenton de la homa bazaro mem. Tie ili merĉandas aŭ elmontras siajn varojn kaj posedaĵojn. 

Ju pli brilanta la vendaĵo des pli multekosta la prezo. Tamen, en la urbo loĝas pigo, kiu ne ŝatas brilantajn objektojn. Laŭ sia patrino, ĝi estas pigo korpe, sed ne mense. Ĝi nomiĝas Pepoplum, kaj lia scivolemo gvidas ĝin al kurioza trezoro.

La emocio pligrandiĝas kiam la Birdkortumo minacas ĝian solan ŝatokupon: la kolektado de dentoj. Kiu estas la plej loko, kie trovi facile dentojn? Ĉu la lernejo? Ĉu la funebrejo? Ĉu la drinkejo?

Pigoj, agloj, kolomboj, kukoloj, akcipitroj… ĉiuj el ili rolas en tiu ĉi rakonto. Por ĉiuj birdamantoj kaj por ĉiuj, kiuj volas malkovri la sekreton pri la dentfeino, tiu ĉi rakonto enhavas interesaĵojn.  

 

Nun, la pliriĉigo de la vortarsenalo:

La famaj kolektantoj, kiel Bekoblek’, muntas ekspoziciojn de akiritaj trezoroj. Brilaj moneroj, rondaj kovriloj de ladskatoloj, fingringoj kaj fingroringoj, kuleroj, fragmentoj de speguloj.

Lombardistoj, pli ol aliaj urbanoj, suferas pri pigoj, kaj ŝmiras venenon sur iun rebrilantan bagatelaĵon.

Dum la kvin tagoj ĝis la piga bazaro, Pepoplum’ preskaŭ krevas pro senpacienco.

Jam alvenis la prezidanto de la Birdkortumo, kiu estas bela korvino kun preskaŭ purpuraj plumoj. Ŝia vicministro pri komerco kaj sekureco, kalva akcipitro staranta apud ŝi, faras la anoncon.

Kaj malgraŭ ŝiaj antaŭaj promesoj al si, Pepoplum’ ne bekpikas la malamikojn, nek kriĉas nek sakras nek petegas a la Birdokortumo.

Kaj Pepoplum’ ne volas sin tiel kontentigi. La alumetlibretoj en ŝia nesto naŭzas ŝin, kaj ŝi ekflugas el la nesto por esti for, por serĉi denton.

Pepoplum’ gvatas lernejojn, kie geknaboj montras unu al la aliaj la interspacojn, kiuj estis antaŭnelonge okupitaj de dentoj.

Ŝi revenas kun alia bildo – tiu de reĝino rajdanta oran ĉevalon, kun krono kaj pafarko. Tion elektis Pepoplum’, ĉar ŝi kredas ĝin flata al la knabino.

Ĉe la fenestro ŝi hezitas. Ŝi devas certiĝi, ke ne estas kukoloj, kiuj malkaŝus ŝian kontraŭleĝan agadon. Ŝi devas ankoraŭfoje rigardi la flagrantan alumeton.

 

__________________________________________________________

Vortdifino laŭ Re Vo:

AKCIPITRO.- Genro el familio akcipitredoj.

FINGRINGO.- Ĉapeto, en kiun kudrante oni enmetas la ekstremaĵon de fingro por ĝin ŝirmi.

FLAGRANTA.- Eligi tremantan rapide moviĝantan flamon.

FLATI.- Provi plaĉi al iu, provi logi aŭ igi favora iun per troaj laŭdoj. 

GVATI.- Kaŝe, ŝtelume observi, atendi.

KREVI.- Subite rompiĝi pro interna tro granda premforto. 

KRIĈI.- Brui aŭ bleki akre, subite, kiel iu rabobirdoj.

LOBARDI.- Monprunti kontraŭ movebla garantiaĵo en lombardo.

NAŬZI.- Kauzi vomemon.

SAKRI.- Esprimi indignon aŭ koleron por blasfemaj aŭ nedecaj vortoj.

Advertisements

Respondi

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Ŝanĝi )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Ŝanĝi )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Ŝanĝi )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Ŝanĝi )

Connecting to %s

%d bloggers like this: